 |
|
|
 |
|
Landgoed Vrederust - Unit De Schelde
Landgoed Vrederust - Unit De Schelde
Welkom bij gek Bruintje.nl
"en dan opeens zit je hier in een kamertje, alle deuren en ramen om je heen zijn op slot, wat is er toch allemaal gebeurd de afgelopen jaren, wat is er toch allemaal misgegaan dat het nodig is dat ik opgenomen wordt in een psychiatrische kliniek !!??"
Nieuw adres m.i.v. maandag 16 Mei:
Albert Schweitzer ziekenhuis
Locatie Amstelwijck - Paaz
Van der Steenhovenplein 1
3317 NM Dordrecht
Eind Mei ontslagen uit het ziekenhuis.
Na de vakantie in September ben ik gestart
met dagbehandeling. Deze behandeling stopt
in de week voor Kerstmis.
Lees op de pagina "Dagbehandeling", hoe het met
mij gaat !
Waar ben ik;
GGZ WNB
Afdeling De Schelde - Unit 6
Hoofdlaan 8
4661 AA Halsteren
Email: addebruin@me.com
Op deze blog zal ik dagelijks mijn ervaringen met jullie delen.
Als jullie met mij willen communiceren, wat ik leuk zou vinden, kan dat via deze website. Aangezien er regels zijn omtrent het gebruik van mobiele telefoons op de afdeling, staat deze uit. Dat geeft ook rust ! Marie-Louise heeft het razend druk en is natuurlijk ook moe na alle gebeurtenissen van de afgelopen weken. Hopelijk gaat dit ook haar wat ontlasten om familie en vrienden op de hoogte te houden van mijn verblijf hier.
Het is alweer 9 jaar geleden
Het verhaal start aan het einde van 2002, in deze periode is het slechte slapen begonnen, was ik erg moe en ben ik gestart met het aanpassen van mijn werk weken. De huisarts zei; " Ad er is niets wat niet met wat rust of een extra vakantie opgelost kan worden...". Zo gezegd zo gedaan, ik ben 5 dagen gaan werken in plaats van 6 en wij zijn bijna maandelijks op vakantie gegaan, soms een weekend, soms 2 weken...maar ik kon maar niet slapen, maanden lang. In September van 2003 ben ik volledig ingestort, daarna was ik bijna een jaar thuis. Psychologen, een psychiater, een haptonoom,fysiotherapeuten, personal trainers, chirurgen, dietisten en een managementcoach helpen wel wat, maar leiden niet tot een doorbraak in mijn genezing.
Ik kreeg een maagband, verloor veel gewicht, maar zo blijkt later loop ook jaren met een open wond in mijn buik.
Ik kom er maar niet uit en besluit medio 2006 mijn aandeel in het koffiebedrijf te verkopen. In 2007 was ik "vrij" man dacht ik en hoopte uit te rusten in onze prachtige woning in Willemstad. Maar alhoewel het UWV mij volledig arbeidsongeschikt acht in die tijd komt er geen uitkering voor mij. Het is voor zelfstandigen en zeker als er psychische klachten zijn erg moeilijk aan een (tijdelijke) uitkering te komen. Wij dachten met de verhuizing naar Willemstad en de start van Itzmi, Mijn Kijk op Sfeer! een goede mogelijkheid te hebben om voor Ad een bescheiden inkomen op te bouwen, met een geringe inspanning, maar het loopt anders.
Onze tijd in Willemstad
In Januari van 2007 start de verbouwing van de woning en na 2 weken slopen blijkt dat de verbouwing al 40.000 euro meer gaat kosten als begroot. Verschillende verborgen gebreken, niet te verhalen, komen boven water. En dit gaat nog even door, uiteindelijk kost de verbouwing 150.000 euro meer als gepland en is ruim 4 maanden later klaar als gepland. We hebben nu naast een financieel probleem, het probleem dat wij het eerste tuinmeubel-seizoen missen. We hadden geen keus, in 2006 hebben we een collectie besteld voor Itzmi en betaald en om deze weer te verkopen, moet het huis klaar ! De opening was een groot succes, de eerste kerstshow trok 650 mensen naar onze woning maar er werd niet gekocht. Natuurlijk maakten wij veel fouten, als starters in een nieuwe branche... en in 2008 was daar opeens de crisis. Het was niet alleen moeilijk om Itzmi van de grond te krijgen, maar ook de omzet in 't Bolletje stond onder druk. Na de voorjaarsshow van 2009 hebben we moeten besluiten de activiteiten van Itzmi te stoppen en een plan te gaan bedenken om de winkel te redden. De tegenvallende verkopen bij Itzmi, de dalende omzet in 't Bolletje en de enorme aflossingen zorgen ervoor dat er een faillissement dreigt. Ad gaat zich bezig houden met het "overlevingsplan" en Marie-Louise houdt de winkel draaiende. Op 31 December van 2009 is er een oplossing. De winkel kan blijven draaien, zodat wij kans hebben een inkomen te genereren, maar prive zijn wij alles kwijt, inclusief de woning ! Deze strijd en stress heeft ons lichamelijk en geestelijk afgemat. Wij kunnen voorlopig in de woning blijven, er is inmiddels zelfs een kleine uitkering voor Ad. Er lijkt rust te komen, maar helaas... Drie maanden later wordt longkanker bij mijn moeder geconstateerd, zij sterft in December 2010. Helaas geen rust en weer veel stress en verdriet. In Februari 2011 laat de makelaar weten dat de bank het huis gaat verkopen, wij moeten gaan verhuizen. Mijn energieniveau staat inmiddels op "0" en mentaal ben ik er slecht aan toe. De onzekerheid over de toekomst, de spanning omtrent de verhuizing, mijn minderwaardigheidsgevoel en mijn depressie hebben mij volledig afgemat. Afgelopen zaterdag ben ik even echt de weg kwijt, Marie-Louise grijpt in.
In mijn dagboek zal ik mijn ervaringen hier in de kliniek met jullie delen. Hopelijk tot snel, dikke kus X Ad
|
|
|
|
|
|